Bir kaybın ardından doğan çocuk, bazen fark edilmeden ailenin yasını taşır. Bu görünmez yükün nasıl oluştuğunu ve fark edilebileceğini sistemik bir bakışla ele alıyoruz.
Stresin kuşaklar arasında biyolojik bir iz bırakabildiğini gösteren epigenetik araştırmalar, bunun bir kader değil değiştirilebilir bir olasılık olduğunu da ortaya koyuyor.
Bir çocuğun davranışı çoğu zaman kendi başına değil, ailenin görünmeyen bir dengesini taşır. Sistemik terapi bakış açısıyla bu örüntüyü nasıl okuyabileceğinizi anlatıyoruz.
Bir danışanın "bizde hep böyle olur" cümlesinin ardında ne var? Genogram, görünmez sadakatler ve parentifikasyon üzerinden kuşaklararası örüntülerin klinikte nasıl göründüğünü ele alıyoruz.
Çocukken üstlenilen ebeveynlik rolü, yetişkinlikte sınır koyamama ve aşırı sorumluluk hissi olarak geri dönebilir. Parentifikasyonun ne olduğunu ve nasıl fark edilebileceğini sistemik bir bakışla ele alıyoruz.